supervacua
supervacua is a Latin form of supervacuus, meaning “superfluous, unnecessary”. It is the nominative plural neuter adjective or vocative plural neuter adjective or accusative plural neuter adjective or ablative singular feminine adjective.
Found 90 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Pliny the Younger, Epistulae 4.26.2: Nam cum vir gravissimus doctissimus disertissimus, super haec occupatissimus, maximae provinciae praefuturus, tanti putes scripta nostra circumferre tecum, quanto opere mihi providendum est, ne te haec pars sarcinarum tamquam supervacua offendat!
Seneca the Younger, Epistulae 14.89.5: … dicerent divinorum et humanorum scientiam. Quidam ita: sapientia est nosse divina et humana et horum causas. Supervacua mihi haec videtur adiectio, quia causae divinorum humanorumque pars divinorum sunt. Philosophiam quoque fueru …
Valerius Maximus, Facta et Dicta Memorabilia 6.3.10: … his decoris instrumenta conpara, his esto speciosa, horum te certiori crede notitiae. ulterior tui conspectus superuacua inritatione arcessitus in suspicione et crimine haereat necesse est'.
All forms of supervacuus (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.