superstitem

superstitem is a Latin form of superstito, meaning “to keep alive; preserve”. It is the 1st person singular present active subjunctive.

Found 28 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, Letters to his Friends 6.2.3: … te aliquid habere, quod speres, nihil, quod aut hoc aut aliquo rei p. statu timeas; omnia si interierint, cum superstitem te esse rei publicae ne si liceat quidem velis, ferendam esse fortunam, praesertim quae absit a culpa. sed ha …

Seneca the Younger, Ad Polybium de Consolatione 9.1: … s nisi mortis est. Ne itaque invideris fratri tuo: quiescit. Tandem liber, tandem tutus, tandem aeternus est. Superstitem Caesarem omnemque eius prolem, superstitem te cum communibus habet fratribus. Antequam quicquam ex suo favore …

Aulus Gellius, Noctes Atticae 1.22.20.2: Superésse vitae sóspitem et supérstitem.

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.