superatus
superatus is a Latin form of supero, meaning “overcome, defeat; surpass; pass over, rise above; survive, be left”. It is the perfect passive participle nominative singular masculine.
Found 35 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, In C. Verrem 2.3.125: … al cum Poenorum exercitu, aut Athenio cum fugitivorum maximis copiis, ut temporibus illis, simul atque hostis superatus esset, ager araretur omnis neque aratori praetor per litteras supplicaret neque eum praesens oraret ut quam p …
Ammianus Marcellinus, Res Gestae 29.2.15: Superatus tamen precibus destinatis, tandem nudatis capitibus, infaustam bustuarii libitinam ad usque sepulcrum inceden …
All forms of supero (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.