Socratos Sign in

superato

superato is a Latin form of supero, meaning “overcome, defeat; surpass; pass over, rise above; survive, be left”. It is the 3rd person singular future active imperative or 2nd person singular future active imperative or perfect passive participle ablative singular neuter or perfect passive participle ablative singular masculine.

Found 46 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, In C. Verrem 2.3.185: … ime re publica gesta, scribas suos anulis aureis in contione donarunt: tu vero quibus rebus gestis, quo hoste superato contionem donandi causa advocare ausus es? neque enim solum scribam tuum anulo, sed etiam virum fortissimum a …

Curtius Rufus, Historiarum Alexandri Magni 8.10.22: Superato deinde Choaspe amne Coenon in obsidione urbis opulentae — Beiram incolae vocant — reliquit, ipse ad Mazagas venit. Nuper Assacano, cuius regnum fuerat, demortuo regioni urbique praeerat mater eius Cleophis.

All forms of supero (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.