Socratos Sign in

summo

summo is a Latin form of superus, meaning “above, higher; (pl.) the gods above”. It is the ablative singular neuter superlative adjective or ablative singular masculine superlative adjective or ablative singular masculine adjective.

It can also be a form of summus, “highest, top of; greatest”.

Found 762 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 1.16.5: … rteret, convocatis eorum principibus, quorum magnam copiam in castris habebat, in his Diviciaco et Lisco, qui summo magistratui praeerat, quem vergobretum appellant Haedui, qui creatur annuus et vitae necisque in suos habet p …

Cicero, De Natura Deorum 3.81: … poenas. Prohiberi melius fuit impedirique ne tot summos viros interficeret quam ipsum aliquando poenas dare. Summo cruciatu supplicioque Q. Varius homo importunissumus periit; si quia Drusum ferro Metellum veneno sustulerat, …

Cicero, Pro P. Sestio 121: … tur! cum iam omisso gestu verbis poetae et studio actoris et exspectationi nostrae plauderetur: súmmum amicum súmmo in bello— nam illud ipse actor adiungebat amico animo et fortasse homines propter aliquod desiderium adprobab …

All forms of superus (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.