Socratos Sign in

sufficiens

sufficiens is a Latin form of sufficio, meaning “be enough, suffice; be able; supply; substitute, elect in place of”. It is the present active participle accusative singular neuter or present active participle nominative singular masculine or present active participle vocative singular masculine or present active participle nominative singular feminine.

Found 27 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Tacitus, Annales 1·324: … uod praecipuus caritate nondum omnis fortuna antecellis. Verum et tibi valida aetas rebusque et fructui rerum sufficiens, et nos prima imperii spatia ingredimur, nisi forte aut te Vitellio ter consuli aut me Claudio postponis et q …

Lucan, Civil War 5.154: Sufficiens spatium, nulloque horrore comarum

All forms of sufficio (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.