subita
subita is a Latin form of subeo, meaning “go under, approach; undergo”. It is the perfect passive participle ablative singular feminine or perfect passive participle nominative singular feminine.
Found 182 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 3.8.3: Horum auctoritate finitimi adducti, ut sunt Gallorum subita et repentina consilia, eadem de causa Trebium Terrasidiumque retinent et celeriter missis legatis per suos pr …
Cicero, Tusculanae Disputationes 3.71: … ntia Quisquám est, qui aliorum aerúmnam dictis ádlevans Non ídem, cum fortúna mutata ímpetum Convértat, clade súbita frangatúr sua, Ut ílla ad alios dícta et praecepta éxcidant. haec cum disputant, hoc student efficere, natura …
Seneca the Younger, Epistulae 10.83.7: Ecce circensium obstrepit clamor. Subita aliqua et universa voce feriuntur aures meae. Nec cogitationem meam excutiunt, ne interrumpunt quidem. Fremit …
All forms of subeo (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.