stultum
stultum is a Latin form of stultus, meaning “foolish”. It is the accusative singular neuter adjective or accusative singular masculine adjective or nominative singular neuter adjective.
Found 72 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, In C. Verrem 2.5.101: … stis. videbat illis nauarchis testibus tantum hoc crimen sustinere se nullo modo posse. consilium capit primo stultum, verum tamen clemens.
Seneca the Younger, De Beneficiis 7.18.1: … recipere, non est iam huius rei capax, scientiam utendi perdidit. Quid, si me remittere maneo pilam iubeas ? Stultum est dare alicui, quod accipere non possit." Ut respondere ab ultimo incipiam : non dabo ulli, quod accipere n …
All forms of stultus (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.