Socratos Sign in

stultius

stultius is a Latin form of stultus, meaning “foolish”. It is the comparative adjective or nominative singular neuter comparative adjective or vocative singular neuter comparative adjective or accusative singular neuter comparative adjective.

Found 35 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, Philippicae 5.50: cuius igitur singularem prudentiam admiramur, eius stultitiam timemus? quid enim stultius quam inutilem potentiam, invidiosas opes, cupiditatem dominandi praecipitem et lubricam anteferre verae, grav …

Seneca the Younger, Epistulae 16.99.18: Omnia itaque ad rationem revocanda sunt. Stultius vero nihil est quam famam captare tristitiae et lacrimas adprobare, quas iudico sapienti viro alias permissas …

All forms of stultus (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.