stulte
stulte is a Latin form of stultus, meaning “foolish”. It is the adverb or vocative singular masculine adjective.
Found 112 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, In C. Verrem 2.2.162: … ta, non tolluntur. hic ego aliud alii concedo: Metello, homini sapienti, prorsus non possum ignoscere si quid stulte facit. quid? ille hoc putabat Verri criminosum fore, si statuae eius essent deiectae, quod saepe vento aut al …
Ovid, Amores 2.9b.41: Stulte, quid est somnus, gelidae nisi mortis imago!
Plautus, Menaechmi 1.1.81: nimis stúlte faciunt mea quidem sententia.
All forms of stultus (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.