Socratos Sign in

stulta

stulta is a Latin form of stultus, meaning “foolish”. It is the nominative singular feminine adjective or ablative singular feminine adjective.

Found 75 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Civili 3.59: … solum apud Caesarem in honore erant, sed etiam apud exercitum cari habebantur; sed freti amicitia Caesaris et stulta ac barbara arrogantia elati despiciebant suos stipendiumque equitum fraudabant et praedam omnem domum averteb …

Seneca the Younger, Troades 587: VLIX. Stulta est fides celare quod prodas statim.

Plautus, Menaechmi 1.2.110: Ní mala, ni stúlta sies, ni índomita impósque animi,

All forms of stultus (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.