studiose
studiose is a Latin form of studiosus, meaning “eager, keen, devoted (to +gen.)”. It is the adjective or vocative singular neuter adjective or vocative singular masculine adjective or vocative singular masculine noun.
Found 93 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 6.28.2: Magna vis eorum est et magna velocitas, neque homini neque ferae quam conspexerunt parcunt. Hos studiose foveis captos interficiunt.
Cicero, De Officiis 1.140: … se aedifices, ne extra modum sumptu et magnificentia prodeas; quo in genere multum mali etiam in exemplo est. Studiose enim plerique praesertim in hanc partem facta principum imitantur, ut L. Luculli, summi viri, virtutem quis? …
All forms of studiosus (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.