strepitum
strepitum is a Latin form of strepitus, meaning “noise, din, clatter”. It is the accusative singular masculine noun.
Found 38 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 8.35.4: Quorum strepitum vigiles castrorum cum sensissent, exploratoresque missi quae gererentur renuntiassent, Caninius celeriter cum cohortibus armatis ex proximis castellis in frumentarios sub ipsam lucem impetum fecit.
Curtius Rufus, Historiarum Alexandri Magni 3.5.11: Admissisque amicis pariter ac medicis: In quo me, inquit, articulo rerum mearum fortuna deprehenderit, cernitis. Strepitum hostilium armorum exaudire mihi videor et, qui ultro intuli bellum, iam provocor.
All forms of strepitus (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.