statuit
statuit is a Latin form of statuo, meaning “set up, establish; decide”. It is the 3rd person singular perfect active indicative or 3rd person singular present active indicative.
Found 209 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 1.11.5: Quibus rebus adductus Caesar non expectandum sibi statuit dum, omnibus, fortunis sociorum consumptis, in Santonos Helvetii pervenirent.
Sallust, Bellum Iugurthinum 44: … a imperatori nouo plus ex malis moribus sollicitudinis quam ex copia militum auxili aut spei bonae accedebat. Statuit tamen Metellus, quamquam et aestiuorum tempus comitiorum mora imminuerat et expectatione eventus civium animo …
Aulus Gellius, Noctes Atticae 3.3.5.2: Quique ádeo primus státuit hichie solárium,
All forms of statuo (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.