splendorem
splendorem is a Latin form of splendor, meaning “brilliance, splendor; distinction”. It is the accusative singular masculine noun.
Found 56 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Pro S. Roscio Amerino 140: … ant, si ille laesus sit, de se aliquid detractum arbitrari, videant ne turpe miserumque sit eos qui equestrem splendorem pati non potuerunt servi nequissimi dominationem ferre posse. quae quidem dominatio, iudices, in aliis rebus …
Aulus Gellius, Noctes Atticae 10.17.4: … plendore aéreo. Ita rádiis solis áciem effodit lúminis, Malís bene esse né videret cívibus. Sic égo fulgentis spléndorem pecúniae Volo élucificare éxitum aetatí meae, Ne in ré bona esse vídeam nequam fílium.
All forms of splendor (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.