sortitus
sortitus is a Latin form of sortior, meaning “draw lots, obtain by lot; choose”. It is the perfect deponent participle nominative singular masculine.
Found 67 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, In C. Verrem 2.1.34: … e haec eadem erit quadripertita distributio totius accusationis meae. quaestor ex senatus consulto provinciam sortitus es: obtigit tibi consularis, ut cum consule Cn. Carbone esses eamque provinciam obtineres. erat tum dissensio …
Martial, Epigrammata 14.20.1: Sortitus thecam calamis armare memento:
All forms of sortior (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.