soletis

soletis is a Latin form of soleo, meaning “be accustomed”. It is the 2nd person plural present active indicative.

Found 44 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, Pro S. Roscio Amerino 105: … t hominem aut rem. at qui ei venit in mentem praedia concupiscere hominis ignoti quem omnino numquam viderat? Soletis, cum aliquid huiusce modi audistis, iudices, continuo dicere: necesse est aliquem dixisse municipem aut vicin …

Cicero, In C. Verrem 2.4.26: … ni viderent? quam vos Reginis, quorum civitati invidetis, itemque incolis vestris, civibus Romanis, ostendere soletis, quo minus sibi adrogent minusque vos despiciant, cum videant ius civitatis illo supplicio esse mactatum.

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.