soles

soles is a Latin form of soleo, meaning “be accustomed”. It is the 2nd person singular present active indicative.

Found 187 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, In C. Verrem 2.4.145: … runt, verum etiam in aere incisum nobis tradiderunt. valde hercule te Syracusani tui, quos crebro commemorare soles, diligunt, qui cum accusatore tuo satis iustam causam coniungendae necessitudinis putant quod te accusaturus …

Cicero, De Natura Deorum 3.54: … em nominibus et eodem numero quo proxumae superiores. Cumque tu solem quia solus esset appellatum esse dicas, Soles ipsi quam multi a theologis proferuntur. unus eorum Iove natus nepos Aetheris, alter Hyperione, tertius Volca …

Plautus, Casina 3.5.707c: At blande órato, ut solés. sed audin?

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.