sole

sole is a Latin form of sol, meaning “sun; sunlight, day”. It is the ablative singular masculine noun.

Found 314 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 7.3.3: Nam quae Cenabi oriente sole gesta essent, ante primam confectam vigiliam in finibus Arvernorum audita sunt, quod spatium est milium passuum circiter centum LX.

Cicero, De Natura Deorum 3.48: … bis Matuta dicetur, cum sit Cadmi filia, Circe autem et Pasiphae et Aeeta e Perseide Oceani filia natae patre Sole in deorum numero non habebuntur? quamquam Circen quoque coloni nostri Cercienses religiose colunt. ergo hanc …

Cicero, De Divinatione 1.24: … iscium lasciviam intuerentur, ut ait Pacuvius, nec tuendi satietas capere posset? interea prope iam óccidente sóle inhorrescít mare, ténebrae conduplicántur noctisque ét nimbum occaecát nigror. Num igitur tot clarissimorum d …

All forms of sol (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.