sita
sita is a Latin form of sino, meaning “allow, permit”. It is the perfect passive participle nominative singular feminine or perfect passive participle nominative plural neuter.
Found 98 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Pro L. Murena 83: … ellum gerendum, animo et usu ad quod velis negotium sustinendum. quamquam huiusce rei potestas omnis in vobis sita est, iudices; totam rem publicam vos in hac causa tenetis, vos gubernatis. si L.Lucius Catilina cum suo consi …
Plautus, Poenulus 5.4.1178: tanta íbi copia venustátum aderat, in suó quique loco síta munde.
Curtius Rufus, Historiarum Alexandri Magni 8.10.12: Sita est urbs sub radicibus montis, quem Meron incolae appellant: inde Graeci mentiendi traxere licentiam, Iovis femine Liberum Patrem esse celatum.
All forms of sino (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.