sinis
sinis is a Latin form of sino, meaning “allow, permit”. It is the 2nd person singular present active indicative.
It can also be a form of sinus, “fold of a toga, lap, bosom; curve; bay, gulf”.
Found 30 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Pro A. Cluentio 172: … ericulum committebat? cur igitur tu qui pietate ad accusandum excitatus es hunc Asellium esse inultum tam diu sinis? cur non habiti exemplo usus es ut per illum qui attulisset venenum de hoc praeiudicaretur?
Ovid, Heroides 2.70: Et Sinis et tauri mixtaque forma viri
Plautus, Poenulus 1.2.373: quin adire sínis? quin tibi qui bene volunt, bene vis item?
All forms of sino (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.