singulorum

singulorum is a Latin form of singulus, meaning “single, one by one”. It is the genitive plural neuter adjective or genitive plural masculine adjective.

Found 113 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 8.48.10: Scio Caesarem singulorum annorum singulos commentarios confecisse; quod ego non existimavi mihi esse faciendum, propterea quod insequens annus, L. Paulo C. Marcello consulibus, nullas habet magnopere Galliae res gestas.

Cicero, De Officiis 3.63: … iliaris. Neque enim solum nobis divites esse volumus, sed liberis, propinquis, amicis maximeque rei publicae. Singulorum enim facultates et copiae divitiae sunt civitatis. Huic Scaevolae factum, de quo paulo ante dixi, placere nul …

All forms of singulus (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.