servitutem
servitutem is a Latin form of servitus, meaning “slavery, servitude”. It is the accusative singular feminine noun.
Found 165 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 1.11.3: … tempore de populo Romano meritos esse ut paene in conspectu exercitus nostri agri vastari, liberi [eorum] in servitutem abduci, oppida expugnari non debuerint. Eodem tempore quo Haedui Ambarri, necessarii et consanguinei Haeduoru …
Suetonius, Tiberius 2.2: contra Claudius Regillianus, decemuir legibus scribendis, uirginem ingenuam per uim libidinis gratia in seruitutem asserere conatus causa plebi fuit secedendi rursus a patribus. Claudius †Drusus statua sibi diademata ad Appi …
Plautus, Amphitruo 1.1.176: Satiúst me queri íllo modó servitútem:
All forms of servitus (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.