servetur
servetur is a Latin form of servo, meaning “save, guard, keep”. It is the 3rd person singular present passive subjunctive.
Found 25 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 7.23.3: His collocatis et coagmentatis alius insuper ordo additur, ut idem illud intervallum servetur neque inter se contingant trabes, sed paribus intermissae spatiis singulae singulis saxis interiectis arte contineantur.
Ovid, Heroides 20.118: Servetur facies ista fruenda mihi.
Valerius Maximus, Facta et Dicta Memorabilia 3.8.6: Quid feminae cum contione? si patrius mos seruetur, nihil: sed ubi domestica quies seditionum agitata fluctibus est, priscae consuetudinis auctoritas conuellitu …
All forms of servo (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.