Socratos Sign in

servatus

servatus is a Latin form of servo, meaning “save, guard, keep”. It is the perfect passive participle nominative singular masculine.

Found 44 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, In C. Verrem 2.5.3: … et, cum sibi ipse non pepercisset, hic non ad populi Romani laudem sed ad iudicum crudelitatem videretur esse servatus.

Seneca the Younger, De Beneficiis 2.21.1: … vo, cui redemptionis pretium homo prostituti corporis et infamis ore promittit. Patiar me ab impuro servari ? Servatus deinde quam illi gratiam referam ? Vivam cum obsceno ? Non vivam cum redemptore ? Quid ergo placeat, dicam.

Livy, Ab urbe condita 2.51.8: agebat consilia, temere aduerso Ianiculo ad castra hostium aciem erexit, foediusque inde pulsus quam pridie pepulerat, interuentu collegae ipse exercitusque est seruatus.

All forms of servo (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.