servate
servate is a Latin form of servo, meaning “save, guard, keep”. It is the 2nd person plural present active imperative or perfect passive participle vocative singular neuter or perfect passive participle vocative singular masculine.
Found 30 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Vergil, Aeneid 1.207: Durate, et vosmet rebus servate secundis.
Suetonius, Divus Julius 51.1: ne prouincialibus quidem matrimoniis abstinuisse uel hoc disticho FPR p. 330 apparet iactato aeque a militibus per Gallicum triumphum: urbani, seruate uxores: moechum caluom adducimus. aurum in Gallia effutuisti, hic sumpsisti mutuum.
Seneca the Younger, Oedipus 707: Servate sontem saxeo. inclusum specu,
All forms of servo (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.