servantur
servantur is a Latin form of servo, meaning “save, guard, keep”. It is the 3rd person plural present passive indicative.
Found 33 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 6.19.2: Huius omnis pecuniae coniunctim ratio habetur fructusque servantur: uter eorum vita superarit, ad eum pars utriusque cum fructibus superiorum temporum pervenit.
Suetonius, Divus Claudius 19.1: ciuis uacationem legis Papiae Poppaeae, Latino ius Quiritium, feminis ius IIII liberorum; quae constituta hodieque seruantur.
Martial, Epigrammata 1.22.3: Servantur magnis isti cervicibus ungues
All forms of servo (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.