Socratos Sign in

sermonem

sermonem is a Latin form of sermo, meaning “talk, conversation; speech, language; rumor”. It is the accusative singular masculine noun.

Found 234 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 6.13.7: Quibus ita est interdictum, hi numero impiorum ac sceleratorum habentur, his omnes decedunt, aditum sermonemque defugiunt, ne quid ex contagione incommodi accipiant, neque his petentibus ius redditur neque honos ullus communicatur.

Vergil, Aeneid 12.834: Sermonem Ausonii patrium moresque tenebunt,

Plautus, Miles Gloriosus 4.2.1090: Hic cúm mea era est, hinc clám nostrum hunc sermónem sublegérunt.

All forms of sermo (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.