serito
serito is a Latin form of sero, meaning “sow, plant; join together”. It is the 3rd person singular future active imperative or 2nd person singular future active imperative.
Found 52 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Aulus Gellius, Noctes Atticae 3.14.17: M. etiam Cato in libro quem De Agricultura conscripsit: Semen cupressi serito crebrum, ita uti linum seri solet. Eo cribro terram incernito, dimidiatum digitum. Iam id bene tabula aut pedibus aut manibus complanato.
All forms of sero (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.