sentit

sentit is a Latin form of sentio, meaning “feel, perceive; think”. It is the 3rd person singular present active indicative.

Found 197 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, In Catilinam 2.2: … e adflictum et profligatum putatis? iacet ille nunc prostratus, Quirites, et se perculsum atque abiectum esse sentit et retorquet oculos profecto saepe ad hanc urbem quam e suis faucibus ereptam esse luget: quae quidem mihi la …

Seneca the Younger, Epistulae 20.121.21: Si tamen exigis, dicam quomodo omne animal perniciosa intellegere conatur? Sentit se carne constare; itaque sentit, quid sit, quo secari caro, quo uri, quo opteri possit, quae sint animalia a …

Plautus, Aulularia 3.2.425: Sine, at hércle cum magnó malo tuo, si hóc caput séntit.

All forms of sentio (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.