senserit
senserit is a Latin form of sentio, meaning “feel, perceive; think”. It is the 3rd person singular future perfect active indicative or 3rd person singular perfect active subjunctive.
Found 56 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, In C. Verrem 2.2.34: … edictum, sl qvi perperam ivdicarit senatvs, eum quoque ostendam, si quando sit datus, coactu istius quod non senserit iudicasse. ex lege Rupilia sortitio nulla, nisi cum nihil intererat istius; lege Hieronica iudicia plurimarum …
Ovid, Metamorphoses 11.739: Senserit hoc Ceyx, an vultum motibus undae
Plautus, Epidicus 1.1.92: nam úbi senex sénserit
All forms of sentio (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.