senatui
senatui is a Latin form of senatus, meaning “senate”. It is the dative singular masculine noun.
Found 332 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 8.52.4: Nam C. Curio, tribunus plebis, cum Caesaris causam dignitatemque defendendam suscepisset, saepe erat senatui pollicitus, si quem timor armorum Caesaris laederet, et quoniam Pompei dominatio atque arma non minimum terro …
Cicero, Letters to Atticus 16.4.1: … satis graviter et non contumaciter. tantum addi placuit, quod erat coss. solum, ut esset praett., tribb. pl., senatvi, ne illi non proferrent eas quae ad ipsos missae essent.
All forms of senatus (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.