Socratos Sign in

senatu

senatu is a Latin form of senatus, meaning “senate”. It is the ablative singular masculine noun.

Found 1,092 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 1.3.3: … ersuadet Castico, Catamantaloedis filio, Sequano, cuius pater regnum in Sequanis multos annos obtinuerat et a senatu populi Romani amicus appellatus erat, ut regnum in civitate sua occuparet, quod pater ante habuerit;

Cicero, De Optimo Genere Oratorum 19: … rivs qvam rationes rettvlisset; et altera lex, eos, qvi a popvlo donarentvr, in contione donari debere; qvi a senatv, IN SENATV, Demosthenes curator muris reficiendis fuit eosque refecit pecunia sua; de hoc igitur Ctesiphon sc …

Quintilian, Institutio Oratoria 3.7.2: … t, et editi in Competitores, in L. Pisonem, in Clodium et Curionem libri vituperationem continent et tamen in Senatu loco sunt habiti sententiae.

All forms of senatus (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.