sedulo

sedulo is a Latin form of sedulus, meaning “busy, diligent, attentive; (sedulo) carefully, deliberately”. It is the ablative singular neuter adjective or ablative singular masculine adjective or dative singular neuter adjective or dative singular masculine adjective.

Found 124 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, Pro A. Cluentio 58: … stea quam de re coepit dicere, ad ea quae erant in causa addebat etiam ipse nova quaedam volnera ut, quamquam sedulo faciebat, tamen interdum non defendere sed praevaricari videretur. itaque cum callidissime se dicere putaret …

Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum 3.16: … uvas, et istis quidem, quae modo dixisti, utar potius Latinis, in ceteris subvenies, si me haerentem videbis. Sedulo, inquam, faciam. sed fortuna fortis; quare conare, quaeso. quid enim possumus hoc agere divinius? Placet his, …

Plautus, Rudens 1.4.242b: Fit sédulo.

All forms of sedulus (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.