sciunt

sciunt is a Latin form of scio, meaning “know”. It is the 3rd person plural present active indicative.

Found 98 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, Pro S. Roscio Amerino 55: … uci, quin sciat tibi inimicitias cum Sex. Roscio nullas esse; vident omnes qua de causa huic inimicus venias; sciunt huiusce pecunia te adductum esse quid ergo est? ita tamen quaestus te cupidum esse oportebat ut horum existim …

Pliny the Younger, Epistulae 6.8.2: … , qui est flagrantissimus amor, adulescentuli coepimus. Mansit hic postea, nec refrixit iudicio sed invaluit. Sciunt qui alterutrum nostrum familiarius intuentur. Nam et ille amicitiam meam latissima praedicatione circumfert, …

Plautus, Persa 5.2.853: Mále disperii, scíunt referre próbe inimico grátiam.

All forms of scio (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.