scire
scire is a Latin form of scio, meaning “know”. It is the present active infinitive.
Found 931 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 1.20.2: scire se illa esse vera, nec quemquam ex eo plus quam se doloris capere, propterea quod, cum ipse gratia plurimum domi atque in reliqua Gallia, ille minimum propter adulescentiam posset, per se crevisset;
Cicero, Tusculanae Disputationes 2.39: … lebiliter respondeat, rationem etiam adferat cur aequo animo sibi ferendum sit: Qui álteri exitiúm parat, Eum scíre oportet síbi paratum, péstem ut participét parem. abducet Patricoles, credo, ut conlocet in cubili, ut volnus …
All forms of scio (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.