sciat
sciat is a Latin form of scio, meaning “know”. It is the 3rd person singular present active subjunctive.
Found 189 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Pro S. Roscio Amerino 55: nemo nostrum est, Eruci, quin sciat tibi inimicitias cum Sex. Roscio nullas esse; vident omnes qua de causa huic inimicus venias; sciunt huiusce …
Seneca the Younger, De Beneficiis 7.2.2: Sciat nec malum esse ullum nisi turpe nec bonum nisi honestum. Hac regula vitae opera distribuat; ad hanc legem et …
Plautus, Asinaria 3.3.744: de argento si mater tua sciát ut sit factum—
All forms of scio (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.