sceleris
sceleris is a Latin form of scelus, meaning “crime, wickedness”. It is the genitive singular neuter noun.
Found 322 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 8.38.3: … ipue eos propter conscientiam facti timere animadvertebat, quo celerius civitatem timore liberaret, principem sceleris illius et concitatorem belli, Gutruatum, ad supplicium depoposcit.
Cicero, Tusculanae Disputationes 3.26: … mque fractus? Nolíte inquit hospités ad me adíre, ilico ístic, Ne cóntagió mea bonís umbrave óbsit. Tanta vis scéleris in córpore haéret. tu te, Thyesta, damnabis orbabisque luce propter vim sceleris alieni? quid? illum filium S …
Seneca the Younger, Thyestes 746b: Sceleris hunc finem putas?
All forms of scelus (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.