sceleratum
sceleratum is a Latin form of scelero, meaning “pollute with crime; (sceleratus) wicked, criminal”. It is the perfect passive participle nominative singular neuter or nominative singular neuter adjective.
Found 33 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, In C. Verrem 2.2.77: … idem amplius quam trium iudicum praeclarae leges Corneliae faciunt potestatem, hunc hominem tam crudelem, tam sceleratum, tam nefarium nolunt iudicare.
Livy, Ab urbe condita 1.48.7: foedum inhumanumque inde traditur scelus monumentoque locus est—Sceleratum uicum uocant—quo amens, agitantibus furiis sororis ac uiri, Tullia per patris corpus carpentum egisse fertur, …
All forms of scelero (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.