satin
satin is a Latin form of satis, meaning “enough, sufficient”.
It can also be a form of sero, “sow, plant; join together”. It is the perfect passive participle nominative plural masculine or perfect passive participle vocative plural masculine or perfect passive participle genitive singular neuter or perfect passive participle genitive singular masculine.
Found 101 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, De Natura Deorum 1.114: Satin est id ad illam abundantem bonis vitam beatissimam? Cogitat inquiunt adsidue beatum esse se; habet enim nihil …
Cicero, De Officiis 3.73: … carentur, sibi autem nullius essent conscii culpae, alieni facinoris munusculum non repudiaverunt. Quid ergo? satin est hoc, ut non deliquisse videantur? Mihi quidem non videtur, quamquam alterum vivum amavi, alterum non odi …
Plautus, Amphitruo 2.2.633: Satín parva rés est volúptatum in víta atque in aétate agúnda
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.