rogavit
rogavit is a Latin form of rogo, meaning “ask, request”. It is the 3rd person singular perfect active indicative.
Found 83 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, In C. Verrem 2.2.72: … inquit; illi adesse non possunt. nam hercule, inquit Minucius, me quoque Petilius ut sibi in consilio adessem rogavit, et simul a subselliis abire coepit.
Pliny the Younger, Epistulae 10.75.2: Rogavit enim testamento, ut hereditatem suam adirem cerneremque, ac deinde praeceptis quinquaginta milibus nummum rel …
Livy, Ab urbe condita 1.24.4: tum ita factum accepimus, nec ullius uetustior foederis memoria est. fetialis regem Tullum ita rogauit: 'iubesne me, rex, cum patre patrato populi Albani foedus ferire?' iubente rege, 'sagmina' inquit 'te, rex, posco.' rex ait: 'pura tollito.'
All forms of rogo (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.