rogatus

rogatus is a Latin form of rogo, meaning “ask, request”. It is the perfect passive participle nominative singular masculine.

Found 113 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 1.44.6: Quod multitudinem Germanorum in Galliam traducat, id se sui muniendi, non Galliae oppugnandae causa facere; eius rei testimonium esse quod nisi rogatus non venerit et quod bellum non intulerit sed defenderit.

Cicero, In C. Verrem 2.1.84: videamus quid idem iste iuratus dixerit. recita. ab accvsatore rogatvs respondit in hoc ivdicio non perseqvi: sibi in animo esse alio tempore perseqvi. quid igitur te iuvat Neronis …

Pliny the Younger, Epistulae 10.83.1: Rogatus, domine, a Nicaeensibus publice per ea, quae mihi et sunt et debent esse sanctissima, id est per aeternitatem tuam salutemque, ut preces suas ad te perferrem, fas non putavi negare acceptumque ab iis libellum huic epistulae iunxi.

All forms of rogo (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.