risu
risu is a Latin form of rideo, meaning “laugh, laugh at; smile on”. It is the supine dative singular neuter.
Found 82 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Philippicae 6.15: sed illa statua palmaris de qua, si meliora tempora essent, non possem sine risu dicere: L. Antonio a Iano medio patrono. itane? iam Ianus medius in L. Antoni clientela est? quis umquam in i …
Ovid, Ars Amatoria 3.288: Risu concussa est altera, flere putes.
Plautus, Miles Gloriosus 4.2.1073b: Nequeo hércle equidem risú meo moderari.
All forms of rideo (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.