ridiculum
ridiculum is a Latin form of ridiculus, meaning “laughable, funny; absurd”. It is the accusative singular neuter adjective.
Found 75 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, In C. Verrem 1.1.19: … ssimi audissent, statim ad me defertur; immo vero ut quisque me viderat narrabat. Aliis illud indignum, aliis ridiculum videbatur: ridiculum iis qui istius causam in testium fide, in criminum ratione, in iudicum potestate, non in …
Seneca the Younger, Epistulae 3.24.22: … it, mittetur aliquid. Obiurgat Epicurus non minus eos, qui mortem concupiscunt, quam eos, qui timent, et ait: Ridiculum est currere ad mortem taedio vitae, cum genere vitae, ut currendum ad mortem esset, effeceris.
All forms of ridiculus (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.