ridicule
ridicule is a Latin form of ridiculus, meaning “laughable, funny; absurd”. It is the adverb.
Found 25 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, In C. Verrem 2.4.148: … cis, sine hospitibus, plane nudum esse ac desertum putetis! retinere incipit tabulas Theomnastus quidam, homo ridicule insanus, quem Syracusani Theoractum vocant; qui illic eius modi est ut eum pueri sectentur, ut omnes cum loqu …
Phaedrus, Fabulae 3.4.5: Ridicule magis hoc dictum quam vere aestimo;
All forms of ridiculus (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.