ridicula
ridicula is a Latin form of ridiculus, meaning “laughable, funny; absurd”. It is the nominative plural neuter adjective or vocative plural neuter adjective or accusative plural neuter adjective or ablative singular feminine adjective.
Found 44 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, In C. Verrem 2.4.148: … illic eius modi est ut eum pueri sectentur, ut omnes cum loqui coepit inrideant. huius s tamen insania, quae ridicula est aliis, mihi tum molesta sane fuit; nam cum spumas ageret in ore, oculis arderet, voce maxima vim me sibi …
Plautus, Casina 5.2.880: ita rídicula auditu, íteratu ea súnt quae ego intus túrbavi.
All forms of ridiculus (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.