Socratos Sign in

ridere

ridere is a Latin form of rideo, meaning “laugh, laugh at; smile on”. It is the 2nd person singular present passive imperative or 2nd person singular present passive indicative or present active infinitive.

Found 43 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, In C. Verrem 2.3.61: … fretus adfirmavit se decumanis plus quam deberet non daturum. refertur eius sermo ad Apronium. enim vero iste ridere ac mirari Lollium nihil de Matrinio, nihil de ceteris rebus audisse. mittit ad hominem Venerios. hoc quoque a …

Pliny the Younger, Epistulae 7.29.4: Sed quid indignor? Ridere satius, ne se magnum aliquid adeptos putent, qui huc felicitate perveniunt ut rideantur. Vale.

All forms of rideo (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.