rem
rem is a Latin form of res, meaning “thing, matter, affair; fact; property”. It is the accusative singular feminine noun.
Found 4,348 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 1.4.3: Cum civitas ob eam rem incitata armis ius suum exequi conaretur multitudinemque hominum ex agris magistratus cogerent, Orgetorix mortuus est;
Cicero, De Senectute 4: … tutem gravem esse senserim, quae plerisque senibus sic odiosa est, ut onus se Aetna gravius dicant sustinere. Rem haud sane, Scipio et Laeli, difficilem admirari videmini. quibus enim nihil est in ipsis opis ad bene beatequ …
Cicero, On Oratory 2.366: … t neque eam laudem, ex qua eloquentia nomen suum invenit. Verba igitur inquit Crassus mihi reliquit Antonius, rem ipse sumpsit.
All forms of res (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.