Socratos Sign in

relinque

relinque is a Latin form of relinquo, meaning “leave behind, abandon”. It is the 2nd person singular present active imperative.

Found 30 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, Letters to Atticus 16.7.3: illud admirari satis non potui quod scripsisti his verbis, bene igitur tu qui , bene! relinque patriam. an ego relinquebam aut tibi tum relinquere videbar? tu id non modo non prohibebas verum etiam adprob …

Seneca the Younger, Epistulae 11_13.84.11: … imus nisi ratione suadente. Hanc si audire volueris, dicet tibi: relinque ista iamdudum, ad quae discurritur. Relinque divitias, aut periculum possidendum aut onus. Relinque corporis atque animi voluptates; molliunt et enervant. …

Plautus, Casina 2.3.251: relínque aliquantum orátionis, crás quod mecum lítiges.

All forms of relinquo (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.