recto
recto is a Latin form of rego, meaning “rule, govern; guide, direct, steer”. It is the perfect passive participle dative singular masculine or perfect passive participle ablative singular neuter or perfect passive participle ablative singular masculine or perfect passive participle dative singular neuter.
Found 97 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Civili 1.69: … tque occurrendum putaret. Conclamatur ad arma, atque omnes copiae paucis praesidio relictis cohortibus exeunt rectoque ad Hiberum itinere contendunt.
Seneca the Younger, Epistulae 4.37.2: … e patiaris. Illis licet arma summittere, misericordiam populi temptare; tu neque summittes nec vitam rogabis. Recto tibi invictoque moriendum est. Quid porro prodest paucos dies aut annos lucrificare? Sine missione nascimur.
All forms of rego (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.